Kiroldegiko aroa: gozoa bezain larria

Iraurgik 1990. hamarkadan aro berri bati hasiera eman zion: kiroldegien aroari; Azkoitiak eta Azpeitiak kiroldegia ireki berri zutelako. Esan daiteke Iraurgik bere sorreratik planteatu zituen helburuak mamituak zituela: hastapenetan, saskibaloian non jokatua ez zuen lagun taldea hark, gerora eskolarteko saskibaloia lantzeko erabakia hartu zuenak, urteetako lan jarraituaren ondorioz erakundeetatik zegokion erantzuna irabazia zuen. Kirol proiektua inoiz baino indartsuago zegoen; zortzi talde federatu izatera iritsi zen eta seniorrek Bigarren Mailan lau urte egin zituzten. Baina Iraurgiko sendikoak, bakanka, urruntzen hasiak ziren, bizitzako gora-beherak medio. Ondorioz, klubeko antolakuntza desegituratze aro batean amildu zen. Zuzendaritzako pisu handiena, dena ez esateagatik, Joseba Olazabal Txorrotxa-ren eskuetan utzi zen, eta Xubik kirol arloaren zama hartu zuen.

Behin 1997az geroztik, jokalariak zuzendaritzarik gabe aurrera egin beharrean aurkitu ziren; kluba, hastapeneko egoera berean zegoen. Iraurgik historiako unerik larrienak bizi ondoren, urte batzuk klubetik urrundutako zenbait itzuli egin ziren, beren bizitzan hain garrantzitsua izan den kirola euren haurrek gozatzeko parada izateko.